Пет дена СДСM и Венко Филипче слават и се радуваат на победата на Маѓар во Унгарија. Гледајќи ја еуфоријата што владее на „Бихаќска“, човек би помислил дека СДСM победил и Филипче само што не станал премиер, се наведува во соопштението од ВМРО-ДПМНЕ.
До тоа дереџе стигнале СДСM и Филипче, наместо да бидат кредибилна опозиција и коректив на власта во Македонија, тие се занимаваат со избори во друга држава.
Радувањето на СДСM и Филипче за изборните резултати во пријателска Унгарија е неразбирливо од причина што сепак победник е партија која е сестринска на ВМРО-ДПМНЕ, а нивната сестринска партија освои околу 1 % од гласовите и остана надвор од парламентот.
До толку да беа ангажирани и да ги анализираа изборните резултати кај нас, на кои станаа трета партија во државата, можеби до сега ќе го консолидираа СДСM, кој со секоја следна анкета има сè послаб рејтинг.
Наместо реформи, аргументирани критики и издржани предлози, од СДСM и Филипче гледаме само ширење лаги, демагогии и празни флоскули, на кои никој не им верува, што резултира со доверба од граѓаните на праг од статистичка грешка.
Наместо фокусот на изборите во Унгарија, СДСM и Филипче енергијата треба да ја насочат во сопствените редови во партија. Треба да се запрашаат зошто сите поранешни функционери бегаат од нив, а актуелни се дистанцираат и водат поинаква политика од лојалистите на Зоран Заев, кој ги предводи токму Венко Филипче.
Друго за што Филипче треба да се запраша и на што треба да ја насочи енергијата, барем сега кога поради кризата не може да оди во Дубаи, зошто само 60-ина проценти од делегатите му дојдоа на партискиот конгрес?
Кога веќе СДСM и Филипче повеќе се занимаваат со унгарските избори отколку со консолидирање на партијата, ги прашуваме дали репер за нив е нивната сестринска партија, која освои само еден процент од гласовите и дали целта им е да стигнат до тоа ниво на гласови?
Затоа што со овие антидржавни политики, кои се синоним за политиките на Заев, СДСM под водство на Филипче несомнено ќе стане маргинална партија.
