Уште потешка година му претстои на македонскиот текстил. Намалените нарачки и заминувањето на странските партнери во неизвестност го држат секторот кој важи за една од водечките индустрии во земјата. Поради ниските трошоци на производство, голем дел од нарачките се префрлија во Бангладеш и други држави од далечниот Исток,
„Ништо подобро од 2025, а може да биде и полошо. Не остана европски бренд, што не замина во Виетнам, Бангладеш или Мјанмар…сите поголеми налози се шијат таму, каде платата е по 150долари и се многу поевтини од нас. Ние имаме повисока продуктивност дури до 30%, но имаме 300% повисоки плати„ изјави Ангел Димитров, од Организацијата на работодавачи.
Од Организацијата на работодавачи, предлагаат како една од мерките со кои би можело текстилниот сектор колку толку да се одржува во живот е повторно воведување на пазарот на девизи во Македонија.
„Евентуално некое мало решение би помогнало кога би се пуштил пазарот на девизи во Македонија, да ние сами си ги продаваме девизите, а не банките да ни ги земаат по некој званичен курс со што заработуваат од продажбата на девизите. Такво решение имаше пред десеттина-петнаесет години, не знам зошто се укина„ објаснува Ангел Димитров, од Организацијата на работодавачи.
Во Македонија, во моментот се шијат исклучиво брзи и кратки испораки, нарачки на кои фабриките од далечниот Исток, не можат да одговорат поради оддалеченоста. Според Димитров, како последица на тоа, бројот на вработени во текстилот е значително намален и е околу 20.000.
Само во последните осум месеци од минатата година беа затворени околу десеттина конфекции, речиси сите лоцирани во источниот дел на државата.
