Има рани што времето не ги лекува. Има солзи што не пресушуваат ни по осум децении.
Има места на македонското тло, каде што секој чекор треба да биде придружуван со тишина, почит и чувство на длабока одговорност пред историјата на нашата држава. Ваташа е токму такво место, стои во соопштението од ЗНАМ.
Таму, на таа света македонска почва натопена со крвта на дванаесет млади животи, не се оди за политички поени. Не се оди за да се избрише сопствената вина со еден букет цвеќе. Не се оди за да се одглуми почит пред камерите, а зад нив да се гази врз историската вистина на нашата држава.
Во Ваташа се оди со наведната глава пред жртвата на дванаесетте младинци кои беа стрелани од бугарскиот фашистички окупатор само затоа што ја сакале слободата на Македонија повеќе од сопствениот живот. Во Ваташа се оди со чист образ.
Но, вчерашната појава на Претседателот на СДСМ, Венко Филипче и неговите сопартијци, пред споменикот на ваташките младинци, беше суров потсетник на политичкото лицемерие кое со години ја навредува меморијата на македонскиот народ.
Со кое лице Венко Филипче застана пред споменикот на ваташките младинци? Со кое лице дојде со цела партиска делегација да положува цвеќе пред жртвите на бугарскиот окупатор?
Со кое морално право се поклонуваше пред жртвите на бугарскиот фашистички окупатор, кога истата таа политичка структура со години ја релативизира историската вистина на нашата држава?
Зарем тоа не е истата партија, чиј лидер и негов ментор, Зоран Заев, зборуваше дека Бугарија не била фашистички окупатор, туку администратор?!
Граѓаните на Македонија не забораваат.
Не забораваат кој тврдеше дека Бугарија не била фашистички окупатор. Не забораваат кој и денес го турка наративот за внесување на Бугарите во Уставот, без притоа да побара ниту историско признание, ниту извинување за злосторствата врз македонскиот народ.
Ваташките младинци имаа семејства, соништа, храброст и младост пред себе.
Перо, Ванчо, Данко, Илија, Ристо, Блаже, Пане, Герасим, Ферчо, Васо, Диме и Пане не беа немилосрдно убиени од администратори. Тие беа стрелани затоа што беа Македонци кои веруваа во слободата и достоинството на својот народ.
Затоа денес најмалку што заслужуваат е вистината. А вистината не може да се менува според дневните политички потреби.
Не може еднаш да ги нарекувате окупаторите – администратори, а потоа да се претставувате како чувари на антифашистичката традиција. Не може да ја бришете историјата, а потоа да положувате цвеќе врз нејзините најкрвави страници.
Движењето ЗНАМ за Наша Македонија смета дека споменот на ваташките младинци е светост што не смее да биде злоупотребувана за политичка рехабилитација на погрешните политики од минатото.
Македонија никогаш нема да се откаже од својата историска вистина, од својот национален идентитет, од македонскиот јазик и култура, ниту од својата антифашистичка традиција врз која е изградена современата македонска држава.
Никој нема право да ја прекројува нашата историја, да ги релативизира жртвите на македонскиот народ или да наметнува толкувања што се спротивни на фактите и колективната меморија на генерации Македонци.
Ова не е прашање на политика. Тоа е прашање на достоинство, чест и одговорност кон минатото, но и кон идните генерации кои имаат право да ја знаат вистината за својата татковина.
Како Движење, остануваме непоколебливи во одбраната на историската вистина, затоа што народ кој ќе ги заборави своите жртви, ризикува повторно да ја изгуби својата иднина.
А Македонија нема право да ги заборави Ваташа, ниту своите дванаесет младинци. Никогаш.
