Да го чуваме делото на Петре М. Андреевски, не како спомен на еден голем писател, туку како живо наследство што им го оставаме на оние што доаѓаат по нас зашто ако не учи нешто Андреевски, тоа е дека може да се скрши човекот, може да се покоси полето, може да помине времето, но она што има корен, повторно никнува како Пиреј.
Со оваа порака денеска Градската библиотека „Браќа Миладиновци“ во Скопје ја одбележа 20-годишнината од смртта на овој голем македонски великан кој зад себе остави врвни дела коишто се читаат и цитираат и ден денес.
Директорката на Библиотеката Анета Механџиска со порака – се додека неговата книга се отвора, неговиот глас не замолчува.
– Библиотеката како институција на паметењето има посебна одговорност кон таквите автори. Наша задача не е само да ги чуваме нивните книги на полиците, туку да направиме тие книги повторно да се отвораат, да ги читаат младите, да се зборува за нив, да се преиспитуваат, да се откриваат одново. Зашто книга што никој не ја отвора е само зачуван предмет, а книгата што повторно се чита е жива култура. Дваесет години се доволно долг период за една генерација да се промени, но не се доволно за да исчезне еден голем автор, истакна Механџиска.
За Андреевски, рече дека е писател на македонската меморија и дека не пишувал само за Македонија, туку дека ја носел Македонија во својот јазик.
– Во неговите книги има села, куќи, мајки, војни, печалбари, љубовни разделби, сиромаштија, смрт, но и неверојатна животна сила. Има луѓе кои се обидуваат да ја објаснат Македонија, Андреевски ја претстави во литература. Затоа неговото дело е дел од нашето културно паметење. Во неговите стихови и проза не се зачувани само зборови, зачуван е еден начин на живеење, еден менталитет, еден јазичен свет и едно колективно искуство, подвлече Механџиска во своето воведно обраќање.
Дваесетгодишнината од смртта на Петре М. Андреевски, беше одбележана со книжевна поставка, тематски осврти и читање избрани стихови и текстови.
