Во моментов има повеќе од 220 кардинали од повеќе од 70 земји, но само околу 120 од нив се кардинални електора. Две третини од нив беа избрани од папата Франциск во последните 10 години и во голема мера ја одразуваат неговата визија.
По смртта на папата, кардиналите доаѓаат во Ватикан на состанок, по што следи конклава или процес на избор на нов папа. По погребните ритуали на папата и откако се ќе се подготви за конклавата, кардиналите се собираат на определен ден, не пред 14-тиот, ниту по 20-тиот ден по смртта на папата, во базиликата Свети Петар на Миса. Истиот ден попладне се собираат во Капелата Свети Павле во Апостолската палата, а во свечена поворка одат во Сикстинската капела, каде што изборот се одржува во строга тајност. Кардиналите се заколнати на апсолутна тајност и не им е дозволен контакт со надворешниот свет за време на изборниот процес.
Кардиналите гласаат за својот претпочитан кандидат додека не се утврди победникот, процес кој може да потрае неколку дена. Најдолгата папска конклава во поновата историја била во 1922 година, кога на кардиналите им биле потребни пет дена да го изберат својот нов лидер. Доколку по 30 гласања нема конечен резултат, кандидатот ќе биде избран со просто мнозинство. По секој круг на гласање, гласачките ливчиња се палат, а се додаваат специјални хемикалии за чадот да стане црн или бел, со црн чад што значи дека не е избран нов папа, додека белиот чад му објавува на светот дека е избран нов папа. Откако ќе се издигне белиот чад, новиот папа обично се појавува во рок од еден час на балконот со поглед на Плоштадот Свети Петар, а високиот кардинал што учествува на конклавата ја објавува одлуката за избор на новиот папа со зборовите: „Со голема радост објавувам: имаме папа.“
