-Ние се боревме за Македонија, во 2001-ва немаше партии. Сакаме едноставно да не третираат достоинствено затоа што го заслужуваме тоа, вели бранителот Мики Ристовски.
-Имаме една држава, Македонија, немаме две држави, вели бранителот Владо Томески.
Македонските бранители од 2001-ва во 2023-та го допреа дното, сметаат дека се омаловажувани од актуелната власт. Си ги бараат правата поради жртвата што ја дале за својата држава, но се жалат дека нема слух кај надлежните.
-Моменталната состојба на бранителите е да не речам на дното и омаловажувачка во цело општество. Сега да се соочиме со здравствените проблеми што ги имаме. Лани почина бранител во прилепската болница, значи на клупа од тотална негрижа, изјави Тонески.
Меѓу бранителите има и луѓе кои поради воениот конфликт останале инвалиди. И тие се жалат дека немаат државна помош како што заслужуваат.
-Јас како воен инвалид немам добиено ништо , имам една минимална воена инвалиднина од 6.700, а терапијата што ја примам, терапијата некаде ме кошта 5.000. Со поминатото време, го изгубив слухот, видот го имам изгубено. Исто, немаме никаква поддршка од Инвалидскиот дом, од претседателот на Инвалидскиот дом. Тој располага некаде со 300-400 канцеларии, со станови, со коли, со одмаралишта, кај што ние немаме никаков пристап да дојдеме, изјави Сашко Голубовски, бранител и воен инвалид.
Инаку, директорот на ЦУК и претседател на партијата Достоинство, Стојанче Ангелов, предложи закон околу 10-тина семејства на бранителите да добијат по 70 илјади евра од државата. Но тие бараат сите, подеднакво да бидат третирани од државата што ја бранеа.
Матеја Петровски
