Сребреница претставува траен и темен печат врз совеста на целото човештво – нагласи претседателот на Собранието, Африм Гаши, на денешното одбележување на Меѓународниот ден на сеќавање на геноцидот во Сребреница во законодавниот дом.
Тој потсети дека 11 јули 1995 година е злогласен датум кога беа убиени речиси 8.000 бошњачки муслимани, чија единствена вина била нивната етничка и верска припадност.
– Тоа утро згаснаа илјадници животи и засекогаш се промени судбината на уште илјадници други. Сребреница остана запаметена како едно од најстрашните злосторства против човештвото, како најголемиот неуспех на човечноста – нагласи Гаши.

_qzm3m3pyn/large.webp?use_watermark=1)
Претседателот на Собранието истакна дека одбележувањето вакви трагедии не смее да остане само церемонија, туку мора да биде повик за размислување, правда и морална одговорност.
– Нашата институционална и морална обврска е да ги паметиме и да им оддадеме почит на жртвите од Сребреница бидејќи споменот за нив е повик до сите нас – додаде Гаши.
Професорот Ферид Мухиќ, пак, нагласи дека „геноцидот не се случи, туку геноцидот се направи“. Според него, Сребреница не е изолиран настан, туку дел од поширок проект, кој бил планиран и организиран со цел истребување на бошњачките муслимани.
– Геноцидот не е несреќа како земјотрес или пожар. Тој е организиран, извршен и поддржан проект – истакна Мухиќ додавајќи дека секое негирање на геноцидот претставува обид да се избрише стигмата од сторителите.
_jsYg6VPoI/large.webp?use_watermark=1)
Во своето обраќање професорот се осврна и на прашањето за простувањето нагласувајќи дека тоа не може да биде тема без признавање на злосторот.
– Нема простување затоа што убиените не може да простат. Роднините немаат право да простат за туѓа загуба – потенцира Мухиќ додавајќи дека единствено сеќавањето и заемното почитување може да бидат основа за заеднички живот.
Тој порача дека иднината мора да се гради врз хуманистички вредности, разбирање и сочувство, со цел Балканот повторно да биде пример на цивилизациска традиција.
– Да се живее заедно не значи да се заборави, туку да се почитува и да се извлече поука. Само така може да се спречи повторувањеро злосторства – заклучи Мухиќ.
Претседател на Бошњачкиот национален сојуз, Џевад Хот, порача дека Сребреница е симбол на најголемото страдање во Европа по Втората светска војна.
Хот истакна дека злосторството од јули 1995 година е утврдено со факти, докази и пресуди на меѓународните судови нагласувајќи дека „сеќавањето на Сребреница не е обврска само на преживеаните, туку на секој граѓанин кој верува дека секој човечки живот има еднаква вредност“.
Тој предупреди дека негирањето на геноцидот претставува нова болка за жртвите и нивните семејства и рушење на темелите на меѓународното право.
– Негирањето создава простор слични злосторства да се повторат. Затоа борбата против негирањето не е политичко прашање, туку цивилизациска обврска – рече Хот.
Во своето обраќање тој истакна дека културата на сеќавање мора да биде присутна во образованието, науката, уметноста и јавните расправи, за младите генерации да ја разберат вредноста на мирот.
_HTVCdGl7H/large.webp?use_watermark=1)
Според претседателот на Комисијата за односи меѓу заедниците, Аднан Ази, Сребреница не почна со куршуми, туку со зборови, молкот пред навредите и пропагандата бил првиот чекор кон трагедијата, а отфрлањето на геноцидот претставува „продолжување на злосторот со други средства“.
Потсети дека во Сребреница беа убиени повеќе од 8.000 луѓе, секој со име и лична приказна, и дека „геноцидот не уби бројки, туку луѓе“.
– Секој човечки живот е свет. Во Сребреница не се уби само еден народ, таму се уби целото човештво – рече Ази додавајќи дека најголемата обврска на институциите и општеството е да се спротивстават на идеите и мотивите што носат до вакви трагедии.
Претседателот на Комисијата истакна дека Сребреница е потврден геноцид со судски одлуки и дека неприфаќањето на таа вистина е удар врз жртвите и врз меѓународното право.
На свеченоста присуствуваа амбасадори, пратеници и поранешни пратеници, претставници на верски заедници и политички партии, како и академската јавност
