Не може полицијата да упаси толку тепачи на жени, колку што Обвинителството и Судот може да ослободат.
Освен полиција која сериозно мора да гледа на пријавите за семејно насилство, се ќе биде за џабе без брза реакција на Обвинителството и драконски казни од судот за насилниците што физички и психички малтретираат жени.
Покрај ова, потребни се и итни законски измени за да може полицијата да дејствува веднаш по службена должност, а не да чека одобрение од жртвата која е исплашена и од страв се откажува од гонење. Потребно е и зголемување и на висината на затворските казни.
Дел од познавачите на оваа проблематика кои имаат искуство со постапки за семејно насилство го лоцираат проблемот во системот, по грозоморното двојно убиство и самоубиство што се случи среде бел ден во Велес.
Горлив проблем за кој се уште нема решение се и вештачењата коишто се прават по нарачка, а служат како олеснителна околност за насилниците. И во последниов случај со убиената Росица од Велес, во судска постапка вештак се изјаснил дека психофизичката состојба на убиецот е добра и е психички стабилен, дури и немал патолошка фикција кон жртвата. За само еден ден по условната осуда донесена со ова вештачење, истиот тој, ги искасапи поранешната девојка, нејзиниот татко и себеси.
Екс директор на психијатриската болница во Скопје, Стојан Бајрактаров алармира дека предмет на истрага треба да бидат случаи на вештачења кои се прават по нарачка, нестручно и пристрасно. Во Македонија постои стручен кадар што квалитетно работи со жртвите, но залудно кога постојат и лажни вештачења, коментира психијатарот на својот Фејсбук профил.
Сепак, паралелно постојат и случаи на судско-медицински вештачења кои се прават по нарачка, нестручно и пристрасно, со што се носат неправични судски одлуки. Тие мораат да бидат предмет на сериозна проверка, бидејќи ја разградуваат довербата во правдата, пишува доктор Стојан Бајрактаров.
Според Бајрактаров проблем е и тоа што на полицијата и се потребни лекарски извештаи за да делува и токму тогаш почнува административниот лавиринт за жртвите.
Полицијата често одбива да започне постапка сѐ додека жртвата не приложи психијатриски извештај — како психијатрите да сме истражен орган, а не здравствени професионалци. По тоа започнуваат институционални лавиринти кои траат со месеци и години, без исход, пишува доктор Стојан Бајрактаров.
Во последните 5 години има дури 20 усмртени во семејно насилство. Јавноста бурно реагираше по убиството во Велес и бара одговорност од надлежните бидејќи жртвата многупати пријавувала во полиција и обвинителство, а убиецот и покрај насилната историја поткрепена со докази, беше условно осуден од велешкиот суд.
