По медиумскиот интерес за ставот на Уставниот суд во врска со интерпелациите на уставните судии, Судот информира:
Уставот на Република Македонија не предвидува никаква можност за разрешување на уставен судија, ниту од страна на законодавната, ниту од извршната власт.
Уставниот суд, како орган на Републиката кој ја штити уставноста и законитоста, не подлежи на начелото на поделба на властите. Уставотворецот го поставил Уставниот суд над трите власти затоа што тој е контролор на нивните постапки, акти и дејствија.
Самостојноста и независноста на Уставниот суд и уставните судии имаат најсилна уставна гаранција.
Уставот не му дозволува на Собранието на Република Македонија, со законски решенија, на било кој начин да влијае на надлежностите, начинот на избор и престанокот на функцијата на уставните судии. Овластувањето на Собранието завршува со моментот на избор на уставните судии.
Институтот „интерпелација”, предвиден во членот 72 од Уставот, во никој случај не се однесува и не може да се примени за уставните судии. Во спротивно, се губи смислата на Уставниот суд и се прави тешка повреда на Уставот, бидејќи на тој начин се прави упад во четвртата т.н. уставно-судска власт, во самостојноста и независноста на Уставниот суд.
Основите за престанок на функцијата на уставен судија се предвидени во членот 111 од Уставот. Секоја постапка или дејство преземено надвор од оваа уставна одредба би претставувало грубо кршење на Уставот, повреда на уставните гаранции за самостојноста и независноста на Уставниот суд.
Уставниот суд укажува на сите државни органи дека се должни да се придржуваат на, со Устав утврдените надлежности, бидејќи никој нема повеќе права од оние кои Уставот им ги доделува. Секој е должен да ја унапредува уставната, правната и политичката култура како основи на едно демократско општество.
