Во денешното интервју Венко Филипче, поранешен министер за здравство и член на СДСМ, истакна дека „народот може да учи од Зоран Заев“, додавајќи дека „нема друг како него“. Со оваа изјава, Филипче повторно го афирмираше своето блиско поврзување со поранешниот премиер.
Но, јавноста се прашува од што точно би требало да се учи – од политиките на Заев кои честопати беа обвинувани за отстапки на штета на националните интереси? За многумина, токму таквиот пристап донесе сериозни поделби и незадоволство кај граѓаните.
Филипче, следејќи ги чекорите на Заев, во интервјуто упати порака за неопходност од флексибилност и попустливост во преговорите со Бугарија, во време кога поранешниот министер за надворешни работи, Бујар Османи, призна дека со дозвола на СДСМ преговарал за етнички прашања со бугарската страна.
Ваквите настапи отвораат прашања: дали попуштањето пред барањата на соседите и загрозувањето на македонскиот национален, етнички, културен и јазичен идентитет може да се нарече храброст и државништво?
Вистинското државничко однесување, според многумина, подразбира бескомпромисна борба за зачувување на националните вредности и идентитет, како основа за долгорочен развој и напредок на државата.
