Првите десетина увезени работници од Непал и најавата за најмалку уште толку за еден месец, а за кои процедурата веќе била во завршна фаза во извесни текстилни компании, ги вознемирија домашните работници. Тие, загрижени за нивното понатамашно вреднување на трудот, а кое и сега се сведувало главно на мизерниот минималец, велат дека се чувствуваат и навредено, и понижено. Плашејќи се за своите работни места, не сакаат јавно да зборуваат, но зад камерите не го кријат ни незадоволството, ни револтот, ама ниту паниката.
„Работам преку 25 години во истата компанија и за целото време, примањата ми се минимални. Не ми е јасно со кое лице газдите од нас бараат поголема продуктивност, а платите што ни ги даваат не се доволни ни за половина месец да преживееме на оваа скапија ?! Како не им е срам?! Ама нив, очигледно ги интересира само нивниот профит, а дека ние, на овие години можеме да останеме и на улица, никому ништо. Битно, тие да си печалат. Нека ни дадат и нам попристојни плати, и ние умееме да бидеме продуктивни“, – резигнирано ни изјави една текстилна работничка.
Ништо поинакви не се ниту рекциите и по социјалните мрежи.
„А бе, до пред некое време по 9.000 ден. плата им дававте на домашните работници, како да се робови. Ако ти се работи – работи, ако не, замини си, им велевте. Е, сега кога си заминаа, слаба продуктивност сте имале. Слепци“, , се само дел од лавината коментари по социјалните мрежи.
Од Регионалната стопанска комора пак, се правдаат. Ваквото решение било неминовно, бидејќи иселувањето се’ повеќе си го земало својот данок, a и домашните работници биле ниско-продуктивни.
„Слабата продуктивност дополнително носи некомпетентност на компаниите понатаму на европските пазари и затоа стопанствениците се решаваат да увезат вработени од други држави за да видат во што е причината за некој вработен на истите позиции од друга држава да биде попродуктивен од нашите работници“, – вели Никола Мариноски, претседател на Регионалната стопанска комора од Прилеп.
Инаку, странските работници ќе земаат плата од 450 евра нагоре. Сместувањето им е платено, а документацијата за да ги донесат, стопанствениците ги чини од 1.000-1.500 евра по работник, во зависност од државата.
Каролина Дурло
