Лицата со посебни потреби во Македонија се уште се борат со ограничениот пристап,дискриманација, недостигот на медицински помагала и апарати. Иако работите од пред две децени се подобрени, сепак се уште мора да се работи, за да им се помогне на граѓаните со посебни потреби.
„За жал лицата со попреченост нема д а можат да бидат во оваа говорница бидејќи тука немаат пристап. И јас нема да можам да бидам министер ако сум лице со попреченост, бидејќи моето министерство канцеларија нема пристап“, изјави Азир Алиу, министер за здравство.
На јавната дебата за унапредување на правото на здравје, министерот Алиу рече дека институциите се свесни за проблемите, особено кога станува збор за пристапноста во здравствените установи. Но додаде дека токму ваквите дебати се чекор кон системски решенија.
Директорот на Фондот за здравствено осигурување, Клековски, оцени дека критиките се оправдани, но посочи дека се направени значајни чекори напред. Видливоста и пристапот се подобрени, процесот на деинституционализација, кој пред дваесет години бил речиси незамислив, денес дава конкретни резултати. Обезбедена е бањска рехабилитација еднаш годишно, а за ортопедски помагала се издвојуваат околу 12 милиони, со најава дека системот дополнително ќе се унапредува за подобро да одговори на индивидуалните потреби.
„Јас сум сигурен дека пред 15 години, повеќето од вас немаше да можат до тука да дојдат за да сега станеме свесни дека архитетките не предвиделе дека и тука треба да има пристап и дека косината на рампата не е совладлива, значи говориме за платен придружник и повеќе од еднаш годишно лекување во бања, говори дека успеваме да обезбедиме, бањска рехабилитација еднаш годишно, што е успех“, изјави Сашо Клековски Директор на Фондот за здравствено осигурување.
Претставниците на здруженијата ги изнесоа своите искуства, укажувајќи на потребата од повеќе медицински помагала, асистивна технологија и подобри услови во здравствените установи.
„Поднесов барање за обична активна количка, во институцијата, во она што го викаме ние социјално, не знам како е точното име, ми побараа возачка и сообраќајна, што правиме ако јас сум инвалид дете, па немам ни сообраќајна ни количка, значи не ми следува количка“.
„Електромоторните инвалидски колички, едно од условите е да биде студент или да биде вработено за да добие електромоторна количка. Како едно лице кое не може да турка обична количка, би отишло на интервју за работа, ако нема електромоторна количка“.
На дебатата беше пресзентирано и истражување спроведен во Вардарскиот регион во трите општини Кавадарци, Неготино и Велес, според кое во здравствените установи недостига асистивна технологија, додека над 50 проценти од испитаниците со соочиле со некаков облик на несоодветен третман.
