Македонските конфекции остануваат без работа. Порачките од германските партнери драстично се намалени. Единствено што работат се ситни налози со по стотина парчиња, нарачки кои поради малиот обем конфекциите од Бангладеш, не ги прифаќаат. Немањето на работна сила, како и високите трошоци на домашниот пазар, се причини поради кои македонскиот текстил станува неконкурентен..
„Цените на нашите услуги, за она што го работиме надвор не растат како што нагло порасна и минималната плата, која е 58% од просечната и тоа голем дел од конфекциите ги направи нерентабилни. Она што сега работиме се ситни налози„ изјави Ангел Димитров, од Организацијата на работодавачи.
Од некогашните 65.000, во моментот во македонските конфекции работат околу 25.000 работници. Проценките се дека во наредниот период бројот на вработени може да се намали за уште 5000, објаснува Димитров. Бројот се намалува не само поради тоа што нема работа, туку и поради фактот што младите не сакаат да работат во текстилната гранка. Потребно е да се направат дополнителни измени во Законот за работно ангажирање, со што пензионерите нема да имат годишно ограничување од максимум 180 работни дена, објаснува Димитров.
„Ние предлагаме за пензионерите кога ќе работат да нема ограничување годишно. Ако пензионерот, сака да работи може да работи на 4 или 8часа и тоа е во ред. Но, зошто да му се ограничува времето ? Зошто да му се ограничи работата на 3 месеци, а он сака и понатаму да работи? Со тоа пак ќе го тераме да работи во сива економија, на црно . Како и сега што работат сите пензионери на црно„ изјави Ангел Димитров, од Организацијата на работодавачи.
За 2024 година извозот на текстилната и кожарската индустрија изнесува 518.5 милиони долари и е 6,15% од вкупниот извоз на државата. Висока застапеност со околу 93% има на лон производството , а само 7% отпаѓаат на класичното производство.
