Спинување, наместо одговори. Во обид да избега од вистинста за златната виза на Венко Филипче, СДСМ влезе во комуникациски апсурд што тешко може да се објасни со логика. Откако ТВ Алфа објави детали поврзани со златната виза на Филипче, партијата излезе со обвинувања дека зад тоа стоел „приватен Мосад“ кој наводно го „откопал“ документот. И токму тука започнува парадоксот. Во следниот прилог, каде Алфа објавува нови детали за визата, директно го цитира токму ова обвинување на СДСМ:
„Немал, па имал, па „фејк њуз“ било дека има, па ТВ Алфа преку приватни служби била крива што ја објави златната виза, која лидерот на СДСМ ја има. Докторот Венко еднаш вели едно, и директно се контрира со извршниот директор во Дубаи, Филипче“, стои во прилогот емитуван на Алфа.
И наместо одговор со факти или аргументи, следува нова конструкција од Бихаќка:
„Алфа ТВ денеска јавно призна дека Black Cube (приватниот Мосад) е нивна алатка“, стои во соопштението на СДСМ.
Се поставува едноставно прашање – што точно признала Алфа? Дека го цитирала соопштението на СДСМ? Ако цитирање на нечии ставови за нив претставува „признание“, тогаш станува збор за опасна замена на тези и обид јавноста да се воведе во целосна конфузија.
Ова е уште еден пример како, во недостаток на суштински одговори за прашањата што ги отвори случајот со златната виза, СДСМ се обидува вниманието да го пренасочи кон конструкции што се распаѓаат при најелементарна проверка. Наместо да одговорат на дилемите што ги интересираат граѓаните, тие креираат наратив во кој сопствените тврдења подоцна ги претставуваат како туѓо „признание“.
Но ваквиот однос не е само политички спин. Континуираните напади и обиди за дискредитација на медиумите, особено кога тие поставуваат непријатни прашања, директно удираат врз медиумските слободи и правото на јавноста да биде информирана.
Не е случајно што земјава бележи назадување на меѓународните индикатори за медиумски слободи. Кога политички партии наместо со аргументи одговараат со етикетирање, притисоци и конструкции, се создава атмосфера во која критичкото новинарство се третира како непријателство.
Односот на политичките чинители кон медиумите е директен показател за нивниот демократски капацитет. А кога на едно едноставно новинарско прашање следуваат контрадикторни соопштенија, обвинувања и апсурдни спинови, тогаш проблемот не е во медиумот што прашува – туку во оние што очигледно немаат одговор.
