Кризата во Европа, евтината работна рака во Бангладеш и силниот денар, се причини поради кои македонското текстилството пропаѓа во се подлабока криза. Само во минатиот месец во Штип се затворени три конфекции, а околу 100работници во кочанската „Артекс„ деновиве добија спогодбени отказни решенија, кои по консултација со трудови инспектори, одбиле да ги потпишат. Негативниот тренд го потврдуваат и од Организацијата на работодавачи, кои посочуваат дека само мината година, бројот на вработени во текстилството се намалил за 8,9% .
„Само три конфекции овој месец во Штип, се затвориле. Но, бројот на работниците и оние што се уште работат е драстично намален. Ако биле 600-700луѓе, сесга се 200. Оние што биле 150 луѓе сега се 20. Се разбира овдека помалку паѓа производството на работна облека, кај нив нема таков пад. Но, она што се работи за модно производство, тоа целосно ќе замре„ изјави Ангел Димитров, од Организација на работодавачи.
Димитров, посочува дека лон производството, постепено згаснува поради високите трошоци во споредба со земјите од Далечниот Исток. Додава дека сличен процес каде ваквиот процес имало во Полска, Чешка и Словенија. Во иднина ќе опстојат само капацитетите во кои ќе се работат мали серии и ситни налози заради близината со европскиот пазар.
„Ние во најдобрите времиња бевме во 2010-2011 година бевме 63.000 луќе. Во 2024година бевме 17.500, сега со овој пад некаде околу 15-16.000 луѓе. Значи не верувам дека тоа многу долго ќе оди, можеби за пет години ќе паднеме на 5000. Тоа е пад кој што не можеме да го избегнеме„ изјави Ангел Димитров, од Организацијата на работодавачи.
Во изминатата година, над десет конфекции во источниот регион беа затворени, најмногу во Штип, Кочани и Делчево. Кризата е тесно поврзана со влошената економска состојба во Европа, како и со пренасочувањето на модните брендови кон пазарите со поевтина работна сила.
