Споменот за Свети Климент Охридски е повикот и за нашето време, да го чуваме неговото наследство зашто само така ќе се зачуваме и себеси. Само она знаење коешто е проникнато со духовна смисла може да го изгради човекот како слободна и одговорна личност, порача поглаварот на Македонската православна црква – Охридска Ариепископија г.г. Стефан вечерва на Свечената академија „Во слава на словото“ по повод 1110 години од упокојувањето на Свети Климент Охридски и 100 години од починувањето на Крсте Петков Мисирков.
Древната словенска и македонска литература, посочи, никогаш не постоела одвоена од духовниот живот на народот. Таа извирала од молитвата и се влевала во молитвата. Во тоа се состои неминливото значење на делото на Свети Климент. Тој ни е сведочење дека книгата не е само цел, туку пат кон просветлување и дека вистинската вредност на словото не е да го информира човекот, туку да го преобрази.
Архиепископот Охридски и Македонски нагласи дека секоја епоха со предизвиците што ги носи е повикана повторно да го постави прашањето за своите темели. А одговорот на тоа прашање, како што рече, секогаш започнува со сосеќавањето, зашто народот што ги заборава своите духовни учители постепено го губи и чувството за сопствениот пат, за сопствената иднина.
– Поради тоа, споменот за Свети Климент Охридски е повик и за нашето време. Денес во ова време на брз технолошки развој и на неверојатно брз проток на информации, наследството на Свети Климент добива особена важност. Никогаш досега човекот немал толку многу можности да стигне до знаења, а сепак никогаш не била поголема опасноста да се изгубат длабочината на мислата и желбата за созерцание и промислување. Впрочем, само она знаење коешто е проникнато со духовна смисла може да го изгради човекот како слободна и одговорна личност. Оттаму, и денес ни е потребно да го помниме Свети Климент и постојано да го помниме дека оној што го губи историското паметење, што ја губи историската меморија, што го изгубува чувството за сопственото потекло, тој го губи и чувството за својот бит, за својата задача и за своето место во светот. Токму затоа книгата низ вековите била еден од најголемите чувари на човечката меморија. Во неа, во книгата се сретнуваат поколенијата. Во неа минатото му зборува на сегашниот човек, а сегашниот човек остава сведоштво за оние што доаѓаат по него. Затоа и делото на Свети Климент не е само дел од нашето историско наследство, тоа е сведоштво дека личност која е исполнета со вера, надеж и љубов може да остави трага што ги надминува вековите – рече архиепископот Охридски и Македонски г.г Стефан.
Тој укажа дека блажениот Теофилакт Охридски, сведочи оти Свети Климент составувал едноставни и јасни слова за празниците, така што тие биле разбирливи за секој човек. И токму во таа едноставност, нагласи, се открива неговата големина. Свети Климент не пишувал за да ја покаже својата мудрост, туку за да им помогне на луѓето да го најдат патот кон Божјата мудрост. Тој не зборувал за да создаде восхит кон себеси, туку за преку него луѓето да се приближат до превечното Слово на Отецот.
– Затоа, неговото дело продолжува да нѐ повикува и денес. Во време кога информациите брзо исчезнуваат, потребно е да ја откриеме силата на траењето. Во време кога знаењето се одвојува од мудроста, потребно е да ја преоткриеме просветата којашто го преобразува целиот човек. Следствено, да се угледаме на Свети Климент и да го чуваме неговото наследство, зашто само така ќе се зачуваме и себеси – рече поглаварот на МПЦ – ОА на свечената академија.
